Aikido kładzie nacisk na opanowywanie złych emocji, uczy bycia odpowiedzialnym za zdrowie drugiego człowieka w procesie treningów, jak i walki. Technika aikido składa się z rzutów i dźwigni, głównie na małe stawy, a także uników i padów. Aikido zawiera również elementy walki z białą bronią. Istnieją setki szkół aikido, które kładą nacisk na różne elementy. Faktem jest, że aikido jest jedną z najczęściej używanych sztuk walki do samoobrony. W filmach tą sztuką walki posługuje się Steven Seagal. Na znaczenie słowa aikido składają się znaczenia poszczególnych słów: ai – harmonia, ki – energia, do – droga, metoda. Ruchy osoby w aikido przypominają ruchy szermierza bez broni. Jeżeli dobrze wykorzystujemy technikę aikido, nie spowodujemy obrażeń. Wzrost i siła nie mają tu żadnego znaczenia. Aikido sprawdza się jako technika walki z kilkoma atakującymi, pozwala kontrolować ruchy atakujących. Aikido mniej sprawdza się w przypadku uderzeń seriami, nie ma też walki w parterze, gdy traci się kontakt z podłożem. Początkowo walczono na gołe pięści i bez żadnych reguł. Potem, po śmierci jednego z zawodników, wprowadzono zbiór zasad. Boks kojarzy nam się jako sport brutalny. Do tego poważne kontuzje zawodników i wypadki śmiertelne potwierdzają ten obraz. W tym sporcie najważniejsze są ciosy. Zadaje się je w okolice głowy, i powyżej pasa w tułów. Najczęściej stosuje się ciosy proste, najskuteczniejsze i szybkie. Ciosy sierpowe są zadawane w boczne części głowy i tułowia. Ciosy z dołu stosuje się przy ręce zgiętej w łokciu, najczęściej w bliskim zwarciu. Rozróżniany trzy techniki obrony: odskok, za pomocą którego zawodnik wychodzi poza zasięg ciosów, odchylenie, kiedy zawodnik uchyla się, by uniknąć ciosów, przy czym nogi zostają w miejscu, garda, czyli obrona bierna, zasłanianie się przedramionami i rękawicami przed ciosami. Ważne dla amatorów są elementy zabezpieczające stroju boksera. Obowiązkowo musi być kask ochronny, ochraniacze podbrzusza i ochraniacze warg. Poza tym potrzebne są spodenki, rękawice, sznurowane buty, owijka, czyli bandaże pod rękawice.

Pływanie to sport i rekreacja dostępna praktycznie dla każdego. Pływanie z powodzeniem mogą uprawiać nawet osoby niepełnosprawne. Służy to wręcz ich rehabilitacji. Pływanie jest bardzo wskazane między innymi dla ludzi z krzywym kręgosłupem. Aby pływać potrzebujemy kostiumu kąpielowego lub kąpielówek oraz odpowiedniego zbiornika wodnego, rzeki, jeziora, zalewu lub basenu. Wybór kąpieliska jest bardzo ważny. Od tego zależy bowiem czy podczas pływania będziemy bezpieczni. Dlatego zawsze powinniśmy wybierać baseny oraz strzeżone kąpieliska, unikając tym samy pływania w miejscach pozbawionych profesjonalnej ochrony ratowniczej. Jeśli często i regularnie uczęszczamy na basen, w celu zaoszczędzenia naszych pieniędzy powinniśmy pomyśleć o zakupie karnetu. Pływać możemy na różne sposoby zwane inaczej stylami pływackimi. Wyróżniamy między innymi żabkę, kraula, styl grzbietowy oraz styl motylkowy. Różnią się one stopniem trudności oraz są zróżnicowane pod względem wysiłku który trzeba w nie włożyć. Siatkówka jest, obok piłki nożnej, jedną z najpopularniejszych sportów drużynowych. Wyróżniamy dwa rodzaje siatkówki, siatkówkę halową, która jest najpopularniejsza oraz siatkówkę plażową. W meczach siatkówki plażowej biorą udział dwie drużyny składające się z sześciu osób przebywających na boisku. Zmian można dokonywać wielokrotnie w czasie meczu. W siatkówce plażowej drużyna składa się w grach oficjalnych z dwóch osób. Jednakże w rekreacyjnych zawodach siatkarskich, rozgrywanych na różnorakich plażach ilość osób w drużynie jest dowolna. Boisko do siatkówki, zwanej inaczej piłką siatkowa, składa się z dwóch przylegających do siebie jednym z boków prostokątnych pól przedzielonych siatką sięgającą najczęściej około dwóch metrów. Gra polega na tym aby piłka upadła na połowie przeciwnika co jest jednoznaczne ze zdobyciem punktu. Piłkę można dotykać wszystkimi częściami ciała, jednakże dominują zagrania rękami. Mecz siatkówki dzieli się na sety, których jest, w zależności od przebiegu spotkania od trzech do pięciu. Skoki narciarskie są, jak sama nazwa wskazuje jedną z dyscyplin narciarskich, a co za tym idzie, typowo zimowych. Mimo to w ostatnich latach pojawiają się zielone stoki narciarskie oraz letnie konkursy skoków na zielonym igelicie. Skoki narciarskie to bardzo trudna dyscyplina sportowa przeznaczona dla ludzi o mocnych nerwach i najlepiej stosunkowo drobnej budowie ciała. W wielu krajach jest to dyscyplina dość niszowa, ponieważ jej uprawianie wymaga obecności w pobliżu profesjonalnej skoczni narciarskiej. Ponadto skoczek musi być zaopatrzony w odpowiednie narty oraz kombinezon z kaskiem i goglami włącznie. Istotą skoków narciarskich jest skok na jak najdłuższą odległość przy zachowaniu odpowiedniego stylu lotu i lądowania. Sukces w konkursie skoków narciarskich zależy od wielu czynników takich jak siła i kierunek wiatru podczas skoku, moment i siła wybici z progu skoczni, nasmarowanie nart, pozycja na rozbiegu i podczas lotu oraz sprawne lądowanie. Skoki narciarskie są dość niebezpieczną dyscyplina sportową. Nierzadko zdarzają się upadki powodujące złamania, wstrząśnienie mózgu lub nawet o wiele poważniejsze kontuzje.