Jest to sztuka walki bez użycia broni. Obecnie istnieją trzy kierunki w karate: jako walka na śmierć i życie, jako sport z elementami samoobrony, jako sposób psychicznego i fizycznego doskonalenia się. W karate wprowadzono stopnie, żeby zachęcić trenujących do dalszej nauki i rozwoju. Rozwinęło się wiele styli karate. Shorin- Ryu to najstarszy styl karate, styl bojowy. Wyróżniamy w nim w stopniach uczniowskich: biały, żółty, pomarańczowy, zielony, niebieski i brązowy pas. Pasy czarne to stopień mistrzowski. Kyokushin to pełnokontaktowy styl karate, w tłumaczeniu na polski oznacza dążenie do poznania ostatecznej prawdy. W karate najważniejszy jest rozwój duchowy, który można osiągnąć poprzez ciężkie ćwiczenia fizyczne. W trakcie treningów należy pokonywać swoje słabości, należy stać się odważnym i śmiałym, aby stać się lepszym człowiekiem. Czarne pasy posiadają: Wladimir Pupin, Sir Sean Connery, Dawid Beckham. Dostali je nie za zdane egzaminy i przebyte treningi, ale za zasługi. Karate jest efektowną sztuką walki i najbardziej popularną w Polsce. Jest to system walki w bliskim kontakcie. Cechuje się różnymi pchnięciami i uderzeniami w okolice oczu, gardła, kopnięcia w okolice krocza i nóg. Wykorzystuje więc ruchy, które każdy człowiek wykona, gdy będzie się bronić. System okazał się skuteczny i początkowo był wykorzystywany przez służby mundurowe, potem dopiero przez cywilów. Krav maga nie ma żadnych filozoficznych założeń, po prostu, jeśli twoje życie jest zagrożone, masz prawo go bronić w każdy możliwy sposób. Zakłada atak z miejsca, w którym się znajdujemy, atakując po najkrótszej drodze. Trzeba pozbawić napastnika możliwości dalszej walki. Ważna jest umiejętność działania w stresie, szybkie myślenie. Nie jest to widowiskowa sztuka walki, nie zobaczymy tu efektownych kopnięć z półobrotu, ale zobaczymy, jak pokonać przeciwnika przy minimalnym ruchu. Ciosy zadaje się wszystkimi dostępnymi narzędziami, typu torebka damska, kij, nawet kosz na śmieci, a także używając każdej części ciała. Krav maga wymaga sprawności fizycznej, a także uczy radzenia sobie w trudnych sytuacjach, przytomności umysłu i pewności siebie. Stworzona była do celów wojskowych, ale rozpowszechniła się wśród cywili. Tae oznacza stopę, kwon – oznacza pięść, a do oznacza sztukę, drogę. Więc taekwondo to sztuka walki uprawiana za pomocą rąk i nóg. Taekwondo składa się z następujących struktur: ćwiczenia formalne, wolne walki, techniki samoobrony, techniki rozbić twardych przedmiotów, a wszystko to łączy technika. Ważne są zasady etyczne: grzeczność, uczciwość, samokontrola, odwaga, wytrwałość, opanowanie. Taekwondo jest bardzo rozpowszechnione na świecie. Charakteryzuje się dużą liczbą kopnięć, szczególnie efektowne są te z wyskoku. Jeżeli opanujemy tę sztukę walki na mistrzowskim poziomie, osiągniemy maksymalną siłę i szybkość, na jakie stać ludzkie ciało. Jest 10 stopni uczniowskich i 10 stopni mistrzowskich. Stopnie dan, czyli najwyższe, są przedstawiane za pomocą cyfr rzymskich naszytych na czarny pas. Warto uczyć się u najlepszych, bo to gwarantuje najwyższy poziom treningów. Znając techniki walki, będziemy czuć się bezpieczniej spacerując wieczorem ulicami miast. Pamiętajmy tylko, by nie używać siły tam, gdzie nie musimy.

Aikido kładzie nacisk na opanowywanie złych emocji, uczy bycia odpowiedzialnym za zdrowie drugiego człowieka w procesie treningów, jak i walki. Technika aikido składa się z rzutów i dźwigni, głównie na małe stawy, a także uników i padów. Aikido zawiera również elementy walki z białą bronią. Istnieją setki szkół aikido, które kładą nacisk na różne elementy. Faktem jest, że aikido jest jedną z najczęściej używanych sztuk walki do samoobrony. W filmach tą sztuką walki posługuje się Steven Seagal. Na znaczenie słowa aikido składają się znaczenia poszczególnych słów: ai – harmonia, ki – energia, do – droga, metoda. Ruchy osoby w aikido przypominają ruchy szermierza bez broni. Jeżeli dobrze wykorzystujemy technikę aikido, nie spowodujemy obrażeń. Wzrost i siła nie mają tu żadnego znaczenia. Aikido sprawdza się jako technika walki z kilkoma atakującymi, pozwala kontrolować ruchy atakujących. Aikido mniej sprawdza się w przypadku uderzeń seriami, nie ma też walki w parterze, gdy traci się kontakt z podłożem. Początkowo walczono na gołe pięści i bez żadnych reguł. Potem, po śmierci jednego z zawodników, wprowadzono zbiór zasad. Boks kojarzy nam się jako sport brutalny. Do tego poważne kontuzje zawodników i wypadki śmiertelne potwierdzają ten obraz. W tym sporcie najważniejsze są ciosy. Zadaje się je w okolice głowy, i powyżej pasa w tułów. Najczęściej stosuje się ciosy proste, najskuteczniejsze i szybkie. Ciosy sierpowe są zadawane w boczne części głowy i tułowia. Ciosy z dołu stosuje się przy ręce zgiętej w łokciu, najczęściej w bliskim zwarciu. Rozróżniany trzy techniki obrony: odskok, za pomocą którego zawodnik wychodzi poza zasięg ciosów, odchylenie, kiedy zawodnik uchyla się, by uniknąć ciosów, przy czym nogi zostają w miejscu, garda, czyli obrona bierna, zasłanianie się przedramionami i rękawicami przed ciosami. Ważne dla amatorów są elementy zabezpieczające stroju boksera. Obowiązkowo musi być kask ochronny, ochraniacze podbrzusza i ochraniacze warg. Poza tym potrzebne są spodenki, rękawice, sznurowane buty, owijka, czyli bandaże pod rękawice.

Capoeira wywodzi się z tradycji afrykańskiej i brazylijskiej, stąd jej rytmiczne, wręcz akrobatyczne figury. Technika ta skupia się na kopnięciach. Sztuka walki wygląda jak taniec, zawiera elementy charakterystycznych plemiennych tańców. Towarzyszy jej muzyka, oczywiście afrykańska. Dzięki temu, że między elementami walki są elementy tańca, momenty ataku są trudne do przewidzenia. Capoeira została stworzona dla rozrywki przez brazylijskich niewolników, manifestowali w ten sposób swoją przynależność kulturową. Dopiero niedawno stała się faktyczną sztuką walki, piękną, kiedy przypatrujemy się jej z boku. Capoeira wygląda jak zgodny taniec dwóch osób, nie ma elementów statycznych, cały czas jest płynny ruch, efektowne przejścia i uniki. Sama walka odbywa się parami w środku koła, jaki tworzą zebrani. Gdy walczy para, reszta muzyką i śpiewem dodaje energii walczącym. Capoeire mogą uprawiać wszyscy, którzy tylko chcą: kobiety, mężczyźni, dzieci. Najważniejszy ruch w tej sztuce walki to ginga, nadający walce płynność, dynamikę, charakter tańca. Sztuki walki uprawiane są na całym świecie, od najdawniejszych czasów. Przedstawiane na filmach sceny walk są zazwyczaj w wykonaniu bohaterów z krajów azjatyckich. I stąd też nasze skojarzenie sztuk walki z Azją. Jednak sztuki walki obecne są i rozwijane na całym świecie. Szkół sztuk walki jest bardzo dużo, jednak cel nauki jest ten sam. Trzeba pokonać przeciwnika przy użyciu własnej siły w bezpośrednim starciu. W wielu szkołach oprócz nacisku na trening fizyczny ważne jest również nauczenie opanowywania emocji, wewnętrznego spokoju. Część sztuk walki naucza medytacji i równowagi duchowej, część idzie tylko w kierunku usprawniania kondycji i możliwości fizycznych ciała. Na sztuki walki składają się np. uderzenia, kopnięcia, duszenie, dźwiganie, chwyty, czasem również użycie białej broni. Obecnie sztuki walki dzielimy na kilka sposobów: w zależności, czy są to walki na stojąco, w leżeniu czy w zwarciu, czy są uderzeniowe, czy chwytowe, jakie są ograniczenia i zasady w technikach. W dzisiejszych czasach umiejętność samoobrony jest ważna.